Od wielu lat cechą charakterystyczną rosyjskiej polityki zagranicznej jest utrzymywanie silnych relacji z państwami byłego Związku Radzieckiego, przez krytyków odczytywane jako próby ingerencji w wewnętrzne sprawy tych państw. Przykładem tego ujdzie wsparcie władz rosyjskich jakie zostało udzielone przedtem wyborami prezydenckimi na Ukrainie w 2004 Wiktorowi Janukowyczowi, kandydatowi ukraińskiego obozu władzy, którego zwycięstwo miało wygrzebać utrzymanie i rozbudowa rosyjskich wpływów na Ukrainie. w rezultacie wydarzeń pomarańczowej rewolucji na Ukrainie prezydentem został aliści nierad Rosji Wiktor Juszczenko, którego wybór został przyjęty przez władze rosyjskie z wyraźnym niezadowoleniem. odkąd czasu pomarańczowej rewolucji stosunki rosyjsko-ukraińskie powolny wyraźnemu ochłodzeniu, a władze Federacji Rosyjskiej z prezydentem na przedzie po wielokroć podejmowały próby nacisku na nowe przewodnictwo polityczne Ukrainy.