Niektórzy analitycy uważają, że zmianę na stanowisku głowy państwa na przełomie 1999 i 2000 mogli popierać oligarchowie rosyjscy i członkowie tzw. "rodziny kremlowskiej" – najbardziej wpływowi politycy z najbliższego otoczenia prezydenta Jelcyna, którzy chcieliby zabezpieczyć swoje interesy, odsuwając symultanicznie od chwili władzy nieprzewidywalnego i silnie chorego przywódcę państwa, tudzież wprowadzając na jego lokalizacja sprawnego administratora.
Późniejsze działania Putina pokazują, że takie oczekiwania inicjatorów zmiany na stanowisku prezydenta nie w pełni zostały zrealizowane, tudzież w momencie niektórych stronników Putina, np. Borysa Bieriezowskiego przekształcenie ta okazała się bez owijania w bawełnę niekorzystna (Bieriezowski popadł w spięcie z Putinem i wyemigrował z Rosji).
Za rządów Putina ograniczono wpływy polityczne wielkich oligarchów, owo znaczy wykorzystano ich pozycję ekonomiczną dla wzmocnienia roli prezydenta. Tych przedsiębiorców, którzy nie godzili się na współpracę z obozem prezydenckim i występowali przeciw niemu spotykały represje, czego przykładem znośny uwięzienie i skazanie właścicieli koncernu Jukos – Michaiła Chodorkowskiego i Płatona Lebiediewa. niemało z wyroków zapadających w rosyjskich sądach w głośnych sprawach krytycy Putina uznają zbyt poszlaka rosnącego podporządkowania władzy sądowniczej prezydentowi.